หน้าแรก  |   เกี่ยวกับองค์กร  |   ติดต่อเรา  |   แผนผังเว็บ 21 มีนาคม 2562 
ชื่อ :
รหัสผ่าน :
:::     อิสลาม       :       ศาสดา     :     อะฮฺลุลบัยตฺ     :     คุณค่าด้านศีลธรรม     :     สังคม ครอบครัว     :     ขุมทรัพย์แห่งปัญญา     :     อิมามียะฮ์ เจอร์นัล     :     กิจกรรม     :     มัลติมีเดีย     :::
คุณค่าด้านศีลธรรม
Send to friends Print this page

"การร้องไห้" กุญแจไขสู่ความสำเร็จ ตอนที่ 1


มุฮัรรอม เดือนแห่งการรำลึกที่ยิ่งใหญ่ การรำลึกที่จะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตของมนุษย์ทุกคน นำไปสู่ความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ ในการไปสู่การเป็นผู้ศรัทธาที่แท้จริง นำไปสู่การเป็นบ่าวที่แท้จริงของพระองค์อัลลอฮ์ (ซ.บ) นำไปสู่การเป้าหมายที่สูงส่งที่อัลลอฮ์ (ซ.บ) ได้สร้างมนุษย์ขึ้นมา สิ่งถูกสร้างอันยิ่งใหญ่ สิ่งถูกสร้างที่พระองค์ได้ทรงประกาศต่อสรรพสิ่งทั้งมวลที่พระองค์ทรงสร้างขึ้นมาว่า เป็นสิ่งถูกสร้างที่มีเกียรติ และเป็นสิ่งถูกสร้างที่ฉันได้ให้เกียรติ


ดังนั้นสถานภาพของมนุษย์ที่แท้จริง มนุษย์ผู้สมบูรณ์ ณ พระองค์นั้นยิ่งใหญ่และมีเกียรติ แต่มนุษย์ส่วนมากไม่ทราบว่าสถานภาพของตนเอง ณ พระผู้เป็นเจ้านั้นยิ่งใหญ่เพียงใด และส่วนน้อยของมนุษย์ที่จะทราบว่า เนื้อหาในเดือนมุฮัรรอมนี้เป็นอีกคำตอบหนึ่งที่จะชี้ให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ของมนุษย์


มนุษย์ผู้ซึ่งได้สร้างวีรกรรม มนุษย์ผู้ซึ่งได้พลีทุกสิ่งทุกอย่างที่เขามีอยู่ในหนทางของพระองค์ มนุษย์ผู้ซึ่งทั้งชีวิตของเขาในโลกนี้นั้นมิได้แสวงสิ่งใดนอกจากความพึงพอพระทัยของพระองค์อัลลอฮ์ (ซ.บ) ไม่ว่าความพึงพอพระทัยของพรองค์นั้นจะผ่านการทดสอบที่แสนทุกข์ทรมานปานใด มนุษย์ผู้นี้ก็ยอมรับได้เพื่อไปให้ถึงซึ่งความพอพระทัยของพระองค์ ในเดือนมุฮัรรอม เราจึงต้องมารำลึกถึงมนุษย์ผู้นี้ รำลึกถึงวีรกรรมของมนุษย์ผู้นี้ นั่นคือท่านอิมามฮูเซน (อ) หลานของท่านศาสดามุฮัมมัด (ศ)


การรำลึกถึงวีรกรรม หรือการรำลึกถึงเหตุการณ์ใดๆ มีวิธีการรูปแบบที่แตกต่างกัน และรูปแบบของการรำลึกถึงอิมามฮูเซน (อ) นั้นเรามีแบบอย่าง และคำสั่งเสียอย่างมากมายจากบรรดาอิมามมะอ์ซูม (อ) ซึ่งการรำลึก คือกุญแจที่จะไขไปสู่ความลับต่างๆ ของวีรกรรมแห่งกัรบะลาอ์ แต่ที่น่าแปลกใจอย่างยิ่ง การรำลึกถึงวีรกรรมของท่านอิมามฮูเซน (อ) เพื่อเข้าสู่ความลับต่างๆ แห่งวีรกรรมนี้ เป็นการรำลึก ในรูปแบบของการร้องไห้ และหลั่งน้ำตา


ทำไมการรำลึกวีรกรรมแห่งกัรบะลาอ์ ด้วยสื่อแห่งการร้องไห้ และการหลั่งน้ำตา? ซึ่งเป็นอีกแง่มุมหนึ่งที่จำเป็นจะต้องมีการศึกษาให้อย่างถ่องแท้ เราอาจจะเห็นการรำลึกถึงหลายวีรกรรมที่ถูกรำลึกโดยการจัดการแสดงความเข้มแข็ง ความกล้าหาญด้วย หรืออะไรก็ตามที่นำไปสู่การรู้จักวีรกรรมนั้นๆ แต่ทำไมวีรกรรมของท่านอิมามฮูเซน (อ) จึงถูกสั่งเสียว่าต้องรำลึกด้วยการร้องไห้? ทำไมน้ำตาคือกุญแจที่จะไขสู่ความยิ่งใหญ่ของวีรกรรมนี้?


เป้าหมายแห่งการรำลึกถึงวีรกรรมของท่านอิมามฮูเซน (อ) คืออะไร? ทำไมต้องรำลึกด้วยการร้องไห้? เหล่านี้คือสิ่งที่จะต้องทำความเข้าใจ มิฉนั้นการร่วมรำลึกของเราในสิบวันสิบคืนก็จะไม่ส่งผลประโยชน์อะไรเลย


ก่อนการเข้าสู่เนื้อหาของพระมหาคัมภีร์อัลกุรอาน จำเป็นต้องทำความเข้าใจเสียก่อนว่า คัมภีร์อัลกุรอานได้ถูกประทานลงมาในเหตุการณ์หนึ่งเหตุการณ์ใด ในความเป็นจริงแล้วพระมหาคัมภีร์อัลกุรอานในแต่ละบทแต่ละโองการนั้นเป็นเอกเทศโดยตัวเองทั้งสิ้น บรรดานักอรรถาธิบายอัลกุรอาน และนักปราขญ์ในสายธารชีอะฮ์อิมามียะฮ์มีความเห็นพ้องต้องกันอย่างเป็นเอกฉันฑ์


เหตุผลหนึ่งที่มนุษย์ส่วนมากเข้าใจความหมายของอัลกุรอานผิด เนื่องจากว่าพวกเขาได้จำกัดความหมายของอัลกุรอานไว้เฉพาะเหตุการณ์เดียว หรือเฉพาะเหตุการณ์หนึ่งเหตุการณ์ใดเท่านั้น ซึ่งจริงๆ แล้วพวกเขาไม่รู้ ถึงแม้ว่าอัลกุรอานจะถูกประทานลงมาในเหตุการณ์หนึ่งเหตุการณ์ใด และสั่งใช้ในเหตุการณ์นั้น แต่ไม่ได้มีข้อจำกัดใดๆ ที่จะใช้เฉพาะในเหตุการณ์นั้นเสมอไป แต่ทว่าความหมายนั้นสามารถสั่งใช้กับเหตุการณ์อื่นๆ ได้ แม้จะเกิดขึ้นในภายหลัง แม้กระทั่งในยุคปัจจุบัน เพราะอัลกุรอานคือคัมภีร์แห่งทางนำมนุษยชาติตราบจนวันสิ้นโลก


ดังนั้นในโองการนี้ก็เช่นเดียวกัน ซึ่งอยู่ในพระมหาคัมภีร์อัลกุรอานบทอัตเตาบะฮ์ โองการที่ 82 พระองค์อัลลอฮ์ทรงตรัสว่า "จงหัวเราะให้น้อย และจงร้องไห้ให้มาก เป็นการตอบแทนตามที่พวกเขาขวนขวาย" ในโองการนี้บรรดาอิมามมะอ์ซูม (อ) และบรรดานักตัฟซีรในสายธารชีอะฮ์อิมามียะฮ์ ได้อธิบายว่า พระองค์ได้พูดกับมนุษย์ทุกคน ในทุกยุคทุกสมัย โองการนี้เป็นมาตรฐานหนึ่งของการดำเนินชีวิตของมนุษย์ ที่แสวงหาความสำเร็จแห่งการใช้ชีวิต


พระองค์ได้ทรงวางมาตรฐานสูตรสำเร็จหนึ่งของการมุ่งสู่การเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ คือมนุษย์ต้องหัวเราะให้น้อย และจงร้องไห้ให้มากในการใช้ชีวิตของเขา


ด้วยเหตุใดพระองค์จึงสั่งให้มนุษย์ร้องไห้ให้มากๆ และจงหัวเราะให้น้อย? ทำไมพระองค์ไม่ทรงห้ามมนุษย์ให้หัวเราะเสียทีเดียว? และนี่ก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ชี้ให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ของอัลกุรอาน เนื่องจากการหัวเราะเป็นธรรมชาติหนึ่งของมนุษย์เมื่อมนุษย์ดีใจ พอใจ มนุษย์จะต้องหัวเราะเป็นธรรมชาติของมนุษย์ พระองค์จึงไม่ทรงห้ามมนุษย์จากการหัวเราะ

ด้วยเหตุใดพระองค์จึงสั่งให้มนุษย์ร้องไห้ให้มากๆ และจงหัวเราะให้น้อย? ทำไมพระองค์ไม่ทรงสั่งให้หัวเราะ และร้องให้เท่าๆ กัน? ในโลกนี้มันมีความทุกข์ใด มีความโศรกเศร้าใดกันหรือ พระองค์จึงทรงสั่งให้ร้องไห้ให้มากๆ มีคำตอบอย่างแน่นอน ว่าทำไมพระองค์จึงทรงสั่งให้มนุษย์ร้องไห้ให้มากๆ และหัวเราะแต่น้อยๆ


เรามีบันทึกวจนะหนึ่งของท่านศาสดามุฮัมมัด (ศ) ด้วยวจนะนี้ทำให้เราได้เข้าใจว่าด้วยเหตุใดพระองค์จึงสั่งให้มนุษย์หัวเราะแต่น้อยๆ ท่านศาสดามุฮัมมัด (ศ) ได้กล่าวว่า "ใครก็ตามแต่ที่สามารถจะร้องไห้ได้ ก็จงร้องไห้เถิด ส่วนผู้ใดที่ไม่สามารถร้องไห้ได้ ก็จงอบรมบ่มหัวใจของเขาให้อยู่กับความโศรกเศร้า หรือทำให้เหมือนกับมีอาการที่อยากจะร้องให้"


ท่านศาสดามุฮัมมัด (ศ) ได้บอกเหตุผลว่า "แท้จริงหัวใจที่หยาบกระด้างนั้น ห่างใกลจากพระองค์อัลลอฮ์ (ซ.บ) เสียเหลือเกิน แต่พวกเขายังคงหลงคิดว่าพวกเขาคือบ่าวที่ดีของพระองค์" นี่คือชะตากรรมของผู้ที่ใช้ชีวิตอยู่ในโลกนี้โดยที่ตลอดชีวิตของเขาไม่เคยร้องให้ในหนทางของศาสนา


วจนะข้างต้นของท่านศาสดามุฮัมมัด (ศ) ได้มาอรรถาธิบายโองการข้างต้นถึงคำสั่งของพระองค์ในการร้องไห้ให้มากๆ และให้เราได้เข้าใจว่าการร้องไห้ดังกล่าวคือการร้องไห้ในเรื่องราวของศาสนา และแท้จริงแล้วหัวใจที่หยาบกระด้างก็คือหัวใจที่ไม่เคยร้องไห้ในเรื่องราวของศาสนาเลย นี่คือเหตุผลแรกที่มาสนับสนุนการร้องไห้ในเรื่องราวของศาสนาให้มาก

เหตุผลที่ที่สองที่มนุษย์จำเป็นจะต้องร้องไห้ให้มาก จากอีกวจนะหนึ่งของท่านศาสดามุฮัมมัด (ศ) ที่ได้ชี้ให้เห็นประเภทต่างๆ ของการร้องไห้ในศาสนา ท่าน (ศ) ได้กล่าวว่า "ใครก็ตามที่ร้องไห้เพราะความรักของเขาที่มีต่อสรวงสวรรค์ พระองค์ก็จะทรงให้เขาได้อยู่ในสรวงสวรรค์ และจะถูกบันทึกสำหรับเขาว่า คือผู้ที่ปลอดภัยในวันแห่งการฟื้นคืนชีพที่ยิ่งใหญ่ และน่าหวาดกลัว" ดังนั้นจากวจนะนี้ของท่านศาสดามุฮัมมัด (ศ) มนุษย์สามารถที่จะซื้อสรวงวรรค์ของพระองค์ได้ด้วยหยาดน้ำตา


ท่านศาสดามุฮัมมัด (ศ) ได้กล่าวต่ออีกว่า "บุคคลใดก็ตามที่ร้องไห้เพราะกลัวนรก พระองค์ก็จะให้การคุ้มครองเขาจากนรก"


ท่านศาสดามุฮัมมัด (ศ) ได้กล่าวต่ออีกว่า "บุคคลใดก็ตามที่ได้ร้องให้ต่อการกระทำบาปของเขา พระองค์จะทรงให้อภัยต่อบาปของเขา" น้ำตาสามารถลบล้างการกระทำความผิดได้ แม้กระทั่งบาปใหญ่ นี่คืออีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เราได้เข้าใจว่าด้วยเหตุใดพระองค์จึงทรงสั่งให้เราร้องไห้ให้มากๆ

โปรดติดตามตอนที่ 2

ลิงค์อื่นๆ :
  ความมั่นใจในตัวเองที่ไม่ขัดต่อหลักคำสอนของอิสลาม
  คำพูดที่ไม่ดี
  หน้าไหว้หลังหลอกพฤติกรรมอันชั่วร้าย
  อคติสร้างความแตกแยก
  คำโกหกที่ผู้หญิงเชื่อ ตอนที่ 2
  คำโกหกที่ผู้หญิงเชื่อ ตอนที่ 1
  ความคิดเป็นพิษ ตอนที่ 1
  ให้อภัยแล้วจริงหรือ?
  อย่าดูถูกคนทีด้อยกว่า
  มุสลิมะฮ์กับคุณค่าในตัวเอง

Strict Standards: Non-static method Answers_html::show() should not be called statically in /home/ahlulb/public_html/include/discuss.php on line 299
แสดงความคิดเห็น

 

กุรอาน – ซุนนะฮ์
  กุรอาน
  ซุนนะฮ์
โลกอิสลาม
  ประเทศอิสลาม
  นักวิชาการมุสลิม
  อิมามมะฮ์ดี (อ.)
  ดุอาอ์ ซิยาเราะฮ์
โครงการ
  ช่วยเหลือ Helping Hands
  การศึกษา Education
  ชีวิตสมบูรณ์ Wholistic Life
  การส่งเสริม Public Promotion
ห้องสมุด
  กวีธรรม
  แนะนำหนังสือ
สนับสนุนองค์กร
  สินค้าองกรค์
  สินค้าโครงการ
  มีส่วนร่วมกับเรา
  บริจาค
 
Copyrights© 2009 www.ahlulbait.org All Rights Reserved.