ขุมทรัพย์แห่งปัญญา : สิ่งที่ไม่อาจเรียกคืน

สิ่งที่ไม่อาจเรียกคืน

หญิงสาวคนหนึ่งนั่งรอขึ้นเครื่องบินอยู่ในห้องผู้โดยสารที่สนามบินใหญ่แห่งหนึ่ง เธอตัดสินใจซื้อหนังสือมาอ่านเล่มหนึ่งเพื่อฆ่าเวลา พร้อมกับขนมคุกกี้กล่องหนึ่ง

เมื่อนั่งลงบนเก้าอี้ในห้อง VIP ของสนามบินเพื่อนั่งอ่านหนังสือรอเวลาอย่างสงบ มีผู้ชายคนหนึ่งมานั่งข้างเก้าอี้ตัวที่มีกล่องคุกกี้วางอยู่ เขาเปิดหนังสือของเขาแล้วเริ่มอ่านเช่นกัน

เมื่อเธอหยิบคุกกี้ชิ้นแรกขึ้นมา ผู้ชายคนนั้นก็หยิบคุกกี้ขึ้นมาหนึ่งชิ้นด้วยเช่นกัน เธอรู้สึกฉุนแต่ไม่พูดอะไร แค่คิดว่า "ประสาทรึเปล่า ถ้าฉันหงุดหงิดอยู่ละก็ฉันคงจะชกเขาให้แล้ว"

หลังจากนั้นเมื่อเธอหยิบคุ้กกี้ขึ้นมาแต่ละครั้ง ผู้ชายคนนั้นก็จะหยิบขึ้นมาด้วยเช่นกัน มันทำให้เธอโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ แต่เธอไม่ต้องการให้มันมีเรื่อง จนกระทั่งเหลือคุกกี้ชิ้นสุดท้าย เธอคิดว่า "เอาละ ผู้ชายหน้าด้านคนนี้จะทำยังไงทีนี้?" และแล้ว ผู้ชา  ยคนนั้นก็หยิบคุกกี้ชิ้นสุดท้ายขึ้น บิมันออกเป็นสองซีก แล้วส่งให้เธอซีกหนึ่ง

หนอย มันจะมากเกินไปแล้ว เธอโกรธจนเกินจะทนแล้วตอนนี้ เธอเก็บหนังสือและกระเป๋าด้วยความฉุนเฉียว ลุกขึ้นเดินลิ่วๆ ไปยังแถวเช็คบอร์ดดิ้งการ์ดทันที

เมื่อขึ้นไปนั่งบนเก้าอี้ภายในเครื่องบินแล้ว เธอเปิดกระเป๋าเพื่อหยิบแว่นตาออกมา แล้วต้องประหลาดใจเมื่อพบว่า กล่องคุ้กกี้ของเธอยังอยู่ที่นั่น ยังไม่เปิด ยังไม่มีใครแตะเลย

เธอรู้สึกละอายใจที่สุด เธอเองที่เป็นฝ่ายผิด... เธอลืมไปว่าคุกกี้ของเธอยังเก็บอยู่ในกระเป๋า ผู้ชายคนนั้นแบ่งคุกกี้ให้เธอจนกระทั่งถึงชิ้นสุดท้าย โดยไม่ได้รู้สึกโกรธหรืออึดอัดใจเลยแม้แต่นิดเดียว

ในขณะที่เธอโกรธจนหัวฟัดหัวเหวี่ยงที่คิดว่าเธอต้องจำใจแบ่งคุกกี้กับเขา ตอนนี้เธอไม่มีโอกาสจะอธิบายอะไรแล้ว ไม่มีโอกาสแม้แต่จะกล่าวคำขอโทษ...

เหตุการณ์นี้เตือนใจให้เธอนึกถึงภาษิตสอนใจบทหนึ่งที่ว่า...

"มี 4 อย่างที่ไม่อาจเรียกคืนได้ นั่นคือ

ก้อนหิน...ที่ถูกขว้างออกไปแล้ว

คำพูด...การโต้เถียง... ที่พูดออกไปแล้ว

โอกาส... ที่เสียไปแล้ว

เวลา... ที่ผ่านไปแล้ว..."

 

 

Source: ezsoftech.com

 


พิมพ์จาก : http://www.ahlulbait.org/main/content.php?category=10&id=1204
วันที่ : 22 กรกฎาคม 2562
http://www.ahlulbait.org