ขุมทรัพย์แห่งปัญญา : โต๊ะอาหารของคุณปู่

โต๊ะอาหารของคุณปู่

ชายชราคนหนึ่งไปอาศัยอยู่กับลูกชายของเขา, ลูกสะใภ้ และหลานชายวัยสี่ขวบ มือทั้งสองของชายชราสั่นเทา, ดวงตาของเขาพร่ามัว และเท้าของเขาก็เดินไม่มั่นคง ทุกคนในครอบครัวรับประทานอาหารร่วมกันที่โต๊ะอาหาร แต่ด้วยมือที่สั่นเทาและสายตาที่พร่ามัวของคุณปู่ผู้แก่ชราทำให้การรับประทานอาหารของท่านเป็นไปด้วยความยากลำบาก บางครั้งเมล็ดถั่วก็กลิ้งตกจากช้อนของเขา เมื่อเขาก้มลงไปหยิบ ก็กระทบกับแก้วนมจนมันหกราดผ้าปูโต๊ะ

ลูกชายและลูกสะใภ้ของเขาเริ่มรำคาญกับความเลอะเทอะนี้ "เราต้องทำอะไรบางอย่างกับคุณปู่เสียแล้ว" ลูกชายพูด "ฉันเบื่อกับการที่ท่านทำนมหก, กินเสียงดัง แล้วอาหารหล่นเรี่ยราดบนพื้นแบบนี้เต็มทนแล้ว" ดังนั้น ทั้งสามีภรรยาจึงจัดโต๊ะเล็กๆ ตัวหนึ่งไว้ที่มุมห้อง เพื่อให้คุณปู่ทานอาหารคนเดียวที่นั่น ขณะที่ทุกคนในครอบครัวทานอาหารร่วมกันอย่างมีความสุข เมื่อคุณปู่ทำจานแตกไปหนึ่งหรือสองใบ สองสามีภรรยาก็เปลี่ยนให้เขาใช้ถ้วยไม้ เมื่อครอบครัวนี้มองไปที่โต๊ะของคุณปู่ บางครั้งก็จะเห็นว่ามีน้ำตาคลออยู่ในตาของเขา แต่สองสามีภรรยาก็ยังคงพูดจากับชายชราด้วยเสียงตำหนิอย่างฉุนเฉียวเมื่อเขาทำส้อมตกหรือทำอาหารหกหล่น เด็กชายวัยสี่ขวบคนนั้นเฝ้ามองทุกอย่างอยู่เงียบๆ

เย็นวันหนึ่ง ผู้เป็นพ่อสังเกตเห็นว่าลูกชายกำลังเล่นแกะสลักไม้แผ่นหนึ่งอยู่บนพื้น เขาถามลูกด้วยเสียงอ่อนโยนว่า "ทำอะไรอยู่หรือลูก?" เจ้าลูกชายก็ตอบพ่อด้วยเสียงอ่อนหวานพอกัน "อ๋อ ผมกำลังทำถ้วยไม้เล็กๆ ให้พ่อกับแม่ทานอาหาร เวลาที่ผมโตขึ้นนะครับ" ลูกชายสี่ขวบยิ้มพลางก้มหน้าลงทำงานของเขาต่อไป คำพูดนั้นทิ่มแทงจนทำให้คนเป็นพ่อเป็นแม่พูดอะไรไม่ออก และแล้วน้ำตาก็เริ่มไหลลงจากแก้มของเขาทั้งสอง ถึงแม้ไม่มีคำพูดใดๆ แต่ทั้งสองคู่ก็รู้ดีว่าจะต้องทำอะไร

ค่ำวันนั้น สองสามีภรรยาจูงมือคุณปู่ประคองท่านกลับมานั่งที่โต๊ะอาหารของครอบครัวอย่างอ่อนโยน และตั้งแต่นั้นจนกระทั่งถึงวันสุดท้ายในชีวิตของเขา เขาก็ได้รับประทานอาหารทุกมื้อร่วมกับครอบครัว

ดูเหมือนทั้งสามีและภรรยาจะไม่มีใครสนใจอีกต่อไปเมื่อส้อมตกลงบนพื้น, นมหก, หรือผ้าปูโต๊ะเปื้อน

เด็กๆ เป็นคนช่างสังเกตอย่างมาก สายตาของพวกเขาซึมซับอยู่เสมอ, หูของพวกเขารับฟังอยู่ตลอดเวลา จิตใจของเขาจดจำสิ่งที่เขาได้สังเกตเห็นอยู่เสมอ ถ้าพวกเขาเห็นเราสร้างบรรยากาศที่อบอุ่นและมีความสุขขึ้นกับสมาชิกทุกคนในครอบครัว พวกเขาก็จะเลียนแบบทัศนคตินั้นไปจนตลอดชีวิตของพวกเขา พ่อแม่ที่ฉลาดจะสำนึกเสมอว่าทุกๆ วันคือตัวต่อที่จะสร้างขึ้นเป็นอนาคตของลูกเสมอ ขอให้เราได้เป็นผู้ก่อสร้างที่ฉลาดและเป็นแบบอย่างที่ดี

"ชีวิตคือการติดต่อสัมพันธ์กับผู้อื่น ดังนั้น จงสร้างความแตกต่างในเชิงบวก

ดูแลตัวเอง และคนที่คุณรัก...วันนี้... และทุกๆ วัน"

 

Source : rafed.net


พิมพ์จาก : http://www.ahlulbait.org/main/content.php?category=10&id=1214
วันที่ : 18 กรกฎาคม 2562
http://www.ahlulbait.org