ขุมทรัพย์แห่งปัญญา : สะพานชีวิต

สะพานชีวิต

ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีสองพี่น้องอาศัยอยู่บนไร่ที่มีเขตแดนติดต่อกัน ทั้งสองเกิดมีเรื่องขัดแย้งกันขึ้น เป็นความแตกร้าวอย่างรุนแรงครั้งแรกในรอบ 40 ปี ที่เคยทำไร่อยู่เคียงข้างกันมาตลอด แบ่งปันใช้เครื่องจักรอุปกรณ์ต่างๆ ร่วมกัน ค้าขายแลกเปลี่ยนกันทั้งคนงานและผลผลิตที่จำเป็น โดยไม่เคยมีเรื่องขัดแย้ง แต่แล้ว ความร่วมมือปรองดองกันก็ขาดสะบั้นลง มันเริ่มต้นขึ้นด้วยความเข้าใจผิดเล็กๆ น้อยๆ ที่ลุกลามขึ้นจนกลายเป็นความแตกต่างใหญ่โต และในที่สุดก็ระเบิดออกมาเป็นถ้อยคำที่รุนแรงหลังจากมึนตึงนิ่งเงียบอยู่หลายสัปดาห์

เช้าวันหนึ่ง มีคนมาเคาะประตูที่บ้านของพี่ชาย เขาเปิดประตูมาพบกับชายคนหนึ่งที่ถือกล่องเครื่องมือช่าง "ผมกำลังหางานทำสักสองสามวันครับ" เขาพูดขึ้น "บางทีคุณอาจจะมีงานเล็กๆ ให้ผมทำบ้างที่ผมพอจะช่วยได้? มีอะไรให้ผมช่วยทำบ้างไหมครับ?"

"มีสิ" พี่ชายตอบ "ผมมีงานให้คุณทำอย่างหนึ่ง ดูที่ฝั่งตรงข้างบึงนั้นไปที่ฟาร์มโน่นสิ นั่นคือเพื่อนบ้านของผม อันที่จริงเขาเป็นน้องชายของผม เมื่อสัปดาห์ที่แล้วมีทุ่งหญ้าอยู่ตรงนั้นระหว่างที่ของเรา และเขาเอารถขุดแม่น้ำ จนตอนนี้มันเป็นบึงใหญ่อยู่ระหว่างเรา เขาอาจจะทำแบบนั้นเพื่อเย้ยผม แต่ผมจะให้เขาดูกว่านั้น"

"คุณเห็นไม้กระดานที่กองอยู่ใกล้โรงนาไหม? ผมต้องการให้คุณสร้างรั้วสูงแปดฟุตให้ผม เพื่อผมจะได้ไม่ต้องเห็นที่ของเขาหรือว่าหน้าของเขาอีกต่อไป"

ช่างไม้กล่าวว่า "ผมคิดว่าผมเข้าใจสถานการณ์นี้แล้ว ผมขอตะปูและเครื่องขุดหลุมปักเสาด้วย เพื่อผมจะได้ทำงานที่ทำให้คุณพอใจ"

พี่ชายต้องเข้าเมืองไปหาซื้อของที่ช่างไม้ต้องการแล้วออกไปข้างนอกในวันนั้น ช่างไม้ทำงานอย่างหนักตลอดทั้งวัน ทั้งวัดไม้ เลื่อยไม้ ตอกตะปู จนกระทั่งค่ำชาวไร่ผู้เป็นพี่ชายจึงกลับมา ช่างไม้ทำงานของเขาเสร็จพอดี

พี่ชายเบิกตากว้าง อ้าปากค้าง ไม่มีรั้วอย่างที่คิดเลย แต่มันเป็นสะพาน สะพานที่ทอดยาวจากฝั่งหนึ่งไปยังอีกฝั่งหนึ่งของบึงนั้น เป็นงานที่สวยงามและหมดจด และยิ่งกว่านั้น เพื่อนบ้านของเขา หรือน้องชายของเขากำลังเดินข้ามสะพานนั้นมาหาพวกเขา ยื่นมือออกมา

"พี่ช่างเป็นพี่ที่แสนดีที่สร้างสะพานนี้ขึ้นมา หลังจากที่ผมได้พูดและได้ทำเรื่องร้ายๆ ลงไป"

พี่ชายเดินขึ้นสะพานนั้นไปด้วย และทั้งคู่ไปถึงกันตรงกลางสะพาน จับมือกันและกัน

พวกเขาหันมาดูช่างไม้ที่กำลังเก็บกล่องเครื่องมือของเขาแล้วยกขึ้นวางบนบ่า

"อย่าเพิ่งไป เดี๋ยวก่อน อยู่ต่ออีกสักสองสามวันเถอะ ผมมีงานอื่นๆ ให้คุณทำอีกมากเลย" พี่ชายพูด

"ผมอยากจะอยู่นะ" ช่างไม้พูด "แต่ผมต้องไปสร้างสะพานอีกหลายแห่ง" แล้วเขาก็เดินจากไป

 

Source : tebyan.net

 


พิมพ์จาก : http://www.ahlulbait.org/main/content.php?category=10&id=1404
วันที่ : 18 สิงหาคม 2562
http://www.ahlulbait.org