ขุมทรัพย์แห่งปัญญา : คนโลภ

คนตระหนี่

 

คนโลภคนหนึ่ง ขายทุกสิ่งทุกอย่างที่เขามีไปเพื่อซื้อทองคำมาก้อนหนึ่ง ซึ่งเขาได้นำมันไปฝังไว้ใกล้กับกำแพงเก่าแก่แห่งหนึ่ง และไปดูมันเป็นประจำทุกวัน

วันหนึ่ง คนงานคนหนึ่งของเขาสังเกตเห็นว่าเขาไปที่จุดนั้นบ่อยๆ และได้เฝ้าสังเกตพฤติกรรมของเขาอยู่ ในไม่ช้าเขาก็ค้นพบความลับของสมบัติที่ถูกซ่อนไว้ เขาจึงแอบขุดเอาทองคำก้อนนั้นขึ้นมาแล้วขโมยมันไป

วันต่อมา เมื่อคนโลภผู้นั้นมาดูสมบัติของตัวเองตามปกติ แล้วพบว่าหลุมที่เขาฝังทองเขาไว้มันว่างเปล่า เขาก็ทรุดลงดึงทึ้งเส้นผมและร้องไห้คร่ำครวญเสียงดัง

เพื่อนบ้านคนหนึ่งเห็นเขาโศกเศร้าเสียใจมากมายขนาดนี้ และได้รู้ถึงสาเหตุ จึงกล่าวกับเขาว่า "อย่าเศร้าโศกเสียใจให้มากนักเลย ไปเอาก้อนหินมาสักก้อน วางมันลงไปในหลุมนั้น แล้วจิตนาการไปว่าทองก้อนนั้นยังอยู่ที่นั่น มันจะช่วยทำให้ท่านกลับเป็นปกติเหมือนเดิมได้ เพราะเมื่อตอนที่ทองอยู่ที่นี่ ก็เหมือนท่านไม่ได้มีมันอยู่ ท่านไม่ได้ใช้ประโยชน์อะไรจากมันเลยแม้แต่นิดเดียว"

 

Source : tebyan.net


พิมพ์จาก : http://www.ahlulbait.org/main/content.php?category=10&id=1420
วันที่ : 17 กรกฎาคม 2562
http://www.ahlulbait.org