ขุมทรัพย์แห่งปัญญา : นกในกรง

นกในกรง

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีนกในกรงตัวหนึ่งที่คอยส่งเสียงขับขานให้พ่อค้าผู้เป็นเจ้าของของมันได้ฟัง เขามีความสุขที่ได้ยินเสียงนกอยู่ทุกวันทุกคืน และรักมันมากจนถึงกับใช้ถ้วยทองคำใส่น้ำให้มัน ก่อนออกไปทำงานในวันหนึ่ง เขาจะถามเจ้านกตัวนั้นว่าอยากได้อะไร "ข้าจะผ่านไปทางป่าที่เจ้าเกิด อาจจะพบนกที่เคยเป็นเพื่อนๆ ของเจ้าบ้างก็ได้ อยากจะฝากข่าวอะไรไปให้พวกมันบ้างไหมล่ะ?"

นกตอบว่า "บอกพวกเขาว่าข้านั่งเศร้าอยู่ในกรงขังพลางขับร้องเพลงของนักโทษ ทั้งกลางวันกลางคืน หัวใจของข้าเต็มไปด้วยความทุกข์โศก หวังว่าอีกไม่นานข้าคงจะได้กลับไปหาเพื่อนๆ อีกครั้งและได้โบยบินอย่างอิสระผ่านหมู่แมกไม้ โปรดนำข่าวคราวจากป่าสุดที่รักมาบอกข้าด้วย มันคงทำให้ข้าสบายใจขึ้น โอ ข้าคิดถึงคู่รักของข้าเสียเหลือเกิน อยากจะบินไปหาเขา กางปีกบินร่อนไปด้วยกัน กว่าจะถึงวันนั้น ข้าคงไม่มีความสุขอีกเลย และข้าถูกตัดขาดจากความหวานชื่นในชีวิตไปหมดแล้ว"

พ่อค้าออกเดินทางด้วยการขี่ลาผ่านไปในป่าที่หนาทึบ เขาฟังเสียงอันไพเราะของนกมากมาย เมื่อเขาไปถึงป่าที่นกของเขาเคยอยู่ เขาก็หยุด แล้วกล่าวว่า "โอ้นกทั้งหลาย มีคำทักทายฝากมาถึงพวกเจ้าจากนกน้อยแสนสวยในกรงของข้า มันได้ฝากความรักและคิดถึงมาให้พวกเจ้า และอยากจะบอกความเป็นอยู่แก่พวกเจ้าด้วย มันอยากได้คำตอบเพื่อทำให้มันสบายใจด้วย

ด้วยความรักที่ข้ามีต่อมัน ข้าจึงขับมันไว้ในกรง มันต้องการจะกลับมาหาคู่รักและร้องเพลงด้วยกันในอากาศด้วยหัวใจอิสระ แต่ข้าคงจะคิดถึงเสียงร้องอันไพเราะของมันจึงไม่อาจปล่อยมันไปได้"

นกทุกตัวรับฟังคำพูดของพ่อค้า ทันใดนั้น นกตัวหนึ่งได้หวีดร้องขึ้นแล้วตกจากกิ่งไม้ลงสู่พื้นดิน พ่อค้าคนนั้นยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่มีอะไรทำให้เขางงงวยไปมากกว่าสิ่งนี้ นกตัวหนึ่งร่วงลงมาตาย!

พ่อค้าคนนั้นเดินทางต่อไปจนถึงในเมืองและขายสินค้าของเขา ในที่สุดเขาก็ได้เดินทางกลับมาถึงบ้าน  แต่ไม่รู้ว่าจะบอกนกของเขาอย่างอย่างไรถ้ามันถามถึงข่าวที่เขานำกลับมา เขายืนอยู่หน้ากรงของมันแล้วกล่าวว่า "โอ.. ไม่มีอะไรจะพูดเลย ไม่ ไม่"

นกน้อยร้องว่า "ฉันอยากจะรู้เดี๋ยวนี้"

"ข้าไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น" พ่อค้าพูด "ข้าบอกข่าวของเจ้าให้พวกมันฟัง แล้วนกตัวหนึ่งก็ตกลงมาตาย"

ทันใดนั้น นกของพ่อค้านั้นก็ส่งเสียงหวีดร้องออกมาและปล่อยตัวร่วงลงมาบนพื้นกรง

พ่อค้าตกใจมาก เขาร้องไห้ด้วยความสิ้นหวัง "โอ ข้าทำอะไรลงไป?" เขาร้อง "ข้าทำอะไรลงไป? บัดนี้ชีวิตของข้าไม่มีความหมายอะไรอีกแล้ว ทั้งดวงจันทร์และดวงอาทิตย์ก็ดับสูญไปแล้ว นกของข้าตายเสียแล้ว"

เขาเปิดประตูกรง เอื้อมมือเข้าไปหยิบตัวนกออกมาไว้ในมือของเขาด้วยความนุ่มนวลและทนุถนอม "ข้าต้องฝังมันเดี๋ยวนี้" เขาพูด "นกน้อยที่น่าสงสารตายเสียแล้ว"

ทันใดนั้นเอง ทันทีที่เขาพานกออกมาจากกรง มันก็โฉบตัวขึ้นบินออกไปนอกหน้าต่าง แล้วเกาะบนหลังคาที่อยู่ใกล้ที่สุด มันหันกลับมาหาเขาแล้วกล่าวด้วยความสำนึกบุญคุณว่า "ขอบคุณมาก เจ้านาย ที่ท่านได้ส่งข่าวให้แก่ข้า คำตอบของนกตัวนั้นให้แนะนำวิธีเป็นอิสระให้แก่ข้า สิ่งที่ข้าต้องทำก็คือ ตาย ข้าได้รับอิสระเมื่อข้าเลือกที่จะตาย

บัดนี้ ข้าจะบินไปหาคู่รักที่รอคอยข้าอยู่แล้วนะ ลาก่อน ลาก่อนนะ อดีตเจ้านายของข้า"

"นกของข้าช่างฉลาดเหลือเกิน มันได้สอนเคล็ดลับให้แก่ข้า" พ่อค้าคิด

Source : www.tebyan.net

 


พิมพ์จาก : http://www.ahlulbait.org/main/content.php?category=10&id=158
วันที่ : 18 กรกฎาคม 2562
http://www.ahlulbait.org