ขุมทรัพย์แห่งปัญญา : ภาษิตอียิปต์โบราณ

ภาษิตอียิปต์โบราณ

สุภาษิตอียิปต์ถือเป็นส่วนสำคัญอย่างหนึ่งของศาสนาของชาวอียิปต์โบราณ หนึ่งในแนวคิดทางศาสนาที่สำคัญของชาวอียิปต์คือ "การรู้จักตัวท่านเอง" แง่คิดทางจิตวิญญาณของความคิดนี้คือ พวกเขาถือว่าภายในตัวของมนุษย์คือเนื้อแท้ของพระผู้สร้างและสวรรค์ และสิ่งนี้แสดงถึงความหมายของคำสอนที่ว่า "อาณาจักรแห่งสวรรค์อยู่ในตัวของท่าน และผู้ใดก็ตามที่รู้จักตัวเองก็จะค้นพบมันได้" สุภาษิตคือวิธีการสอนให้มนุษย์ได้เข้าใจถึงจักรวาล เราจึงพบเห็นสุภาษิตเหล่านี้ถูกจารึกอยู่ในวิหารและสุสานของอียิปต์ คำจารึกเหล่านี้อาจเป็น "คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์" เล่มแรกที่มนุษย์รู้จักก็เป็นได้

ต่อไปนี้คือสุภาษิตคำสอนอันทรงพลัง ที่ถูกค้นพบในวิหารแห่งลักซอร์

เส้นทางที่ดีที่สุดและสั้นที่สุดในการไปสู่การรู้จักความจริงก็คือธรรมชาตินั่นเอง

ความสุขทุกอย่างนั้นย่อมมีราคาที่ต้องจ่ายไป

ถ้าหัวใจเข้าครอบงำเขา ในไม่ช้าสติสัมปชัญญะของเขาก็จะกลายเป็นกิ่งไม้

สิ่งที่ท่านทำอยู่ไม่สำคัญเท่าสิ่งที่ท่านได้เรียนรู้จากการกระทำนั้น

การไม่รู้หรือรู้ว่าคนอื่นก็ไม่รู้ย่อมดีกว่าการสันนิษฐานความหมายของสัญลักษณ์ต่างๆ ไปอย่างส่งเดช

ถ้าท่านค้นหากฎเกณฑ์ของความกลมกลืน ท่านจะค้นพบความรู้

ถ้าท่านกำลังค้นหาพระเจ้า ก็จงสังเกตดูธรรมชาติ

ความอุดมสมบูรณ์เป็นเครื่องชูกำลังที่ดีต่อการกระทำ แต่แสดงสว่างภายในเจริญงอกงามในความเงียบและการมีสมาธิ

การสอนที่แท้จริงไม่ใช่การเพิ่มพูนความรู้ แต่มันเป็นการปลุกจิตสำนึกที่จะนำไปสู่เวทีแห่งความสำเร็จ

ผู้ที่รู้วิธีการชี้นำพี่น้องของเขาให้รู้ในสิ่งที่เขารู้ อาจได้รับการช่วยเหลือจากพี่น้องคนนั้นก็ได้

คนทั่วไปแสดงออกในสิ่งที่พวกเขาไม่ได้ทำโดยผ่านลิ้นของพวกเขา

หากพยายามล่องไปในสายน้ำที่ไม่รู้จัก เท่ากับเสี่ยงให้เรืออับปาง

คนที่รักความผิดพลาดของตัวเองก็ปล่อยให้เขาอยู่ในความผิดพลาดของเขาไป

มนุษย์ทุกคนย่อมมีข้ออ้างอย่างมากมายเพื่อรักษาอคติ สัญชาติญาณ และความคิดเห็นของตัวเอง

การรู้ หมายถึงการบันทึกในความจำ แต่การเข้าใจ หมายถึงการผสมผสานและซึมซับสิ่งนั้นเอาไว้กับตัวเอง

ความรักคืออย่างหนึ่ง แต่ความรู้คืออีกอย่างหนึ่ง

นักปราชญ์ที่แท้จริงคือผู้ที่ให้ในสิ่งที่มี โดยไม่ใจแคบและไม่เป็นความลับ

คำตอบจะยังไม่กระจ่างแจ้ง เว้นแต่คำถามจะตรงประเด็น ปลุกคำตอบให้งอกเงยขึ้นมาเหมือนผลไม้ของมัน ดังนั้น จงเรียนรู้ว่าจะตั้งคำถามอย่างไร

ภาระประการแรกคือ "ความลับ" ซึ่งความรู้ความเข้าใจออกมาจากภายใน เราจึงริเริ่มเข้าใจได้ด้วยตัวเองเท่านั้น แต่พระเจ้าทรงประทานกุญแจ

ภาระประการที่สองคือ "หนทาง" ผู้แสวงหาจำเป็นต้องมีพระเจ้าเพื่อชี้นำและพยุงเขาขึ้นมาเมื่อเขาล้มลง เพื่อนำเขากลับมาสู่หนทางที่ถูกต้องเมื่อเขาหลงทาง

ความเข้าใจพัฒนาได้โดยระดับชั้น

ข้าวสาลีไม่งอกออกมาจากที่ซึ่งไม่มีเมล็ดข้าว

สิ่งที่น่าอับอายที่สุดคือการหมดสิ้นหนทาง

ฟังจิตสำนึกของท่าน แม้มันจะดูเหมือนเป็นสิ่งเหลวไหลน่าขำก็ตาม

เรียนรู้โลกในตัวของท่านเอง อย่าไปมองหาตัวเองในโลกนี้ เพราะมันจะฉายภาพลวงตาของท่านได้

การจะสอนผู้ใดต้องรู้จักนิสัยสันดานของผู้ที่เราจะสอนเสียก่อน

หนทางไปสู่ความรู้นั้นช่างแคบนัก

 

Source : www.tebyan.net


พิมพ์จาก : http://www.ahlulbait.org/main/content.php?category=10&id=248
วันที่ : 21 เมษายน 2562
http://www.ahlulbait.org