ขุมทรัพย์แห่งปัญญา : รู้คิด รู้งาน รู้พัก

 

รู้คิด รู้งาน รู้พัก

ครั้งหนึ่ง มีชายกลุ่มหนึ่งทำงานตัดท่อนไม้ในป่า ในกลุ่มนั้นมีเด็กหนุ่มเลือดร้อนอยู่คนหนึ่ง และชาวบ้านแก่ๆ หลายคน

เด็กหนุ่มคนนี้ขยันทำงานมาก เขาทำงานตลอดเวลาโดยไม่หยุดพัก และบ่นตำหนิชาวบ้านแก่ๆ ว่าเอาแต่เสียเวลานั่งพักดื่มและพูดคุยกันวันละหลายหน  เมื่อเวลาผ่านไป เด็กหนุ่มคนนี้ก็สังเกตว่า ถึงแม้เขาจะทำงานหนักจนแทบจะไม่ได้พักเลยนั้น ชาวบ้านแก่ๆ พวกนั้นก็ยังตัดท่อนไม้ได้จำนวนเท่ากับที่เขาทำ หรือบางทีมากกว่าด้วยซ้ำ ราวกับว่าคนแก่พวกนั้นทำงานโดยไม่พักเหมือนกับเขา เขาจึงตัดสินใจทำงานหนักขึ้นในวันต่อมา แต่ผลออกมาแย่กว่าเดิมเสียอีก

วันหนึ่ง ชาวบ้านแก่ๆ คนหนึ่งได้เชิญให้เขามาร่วมดื่มชาในระหว่างเวลาพักของพวกเขา

"มาพักดื่มชากับเราบ้างสิพ่อหนุ่ม"

แต่เด็กหนุ่มปฏิเสธ "ไม่ละ ขอบคุณ แต่ผมไม่มีเวลาพัก"

ชายแก่คนนั้นจึงยิ้มและบอกกับเขาว่า

"เปลืองแรงเปล่าๆ ที่จะไปตัดต้นไม้โดยไม่ลับขวานเสียบ้าง เพราะมันจะทำให้เธอยอมแพ้หรือไม่ก็เหนื่อยมากจากการโหมใช้พลังงานมากเกินไป"

ทันใดนั้น เด็กหนุ่มจึงได้รู้ว่า ที่จริงแล้วระหว่างเวลาพักที่พวกคนแก่เขาพูดคุยกันนั้น พวกเขาก็ลับขวานไปพลางด้วยเช่นกัน และนั่นจึงทำให้พวกเขาสามารถตัดท่อนไม้ได้เร็วกว่าเขาทั้งที่ใช้เวลาน้อยกว่า ชายแก่คนเดิมบอกกับเขาอีกว่า

"สิ่งที่คนเราต้องการก็คือประสิทธิภาพในการนำความชำนาญและความสามารถมาใช้อย่างชาญฉลาด นั่นแหละเราจึงจะมีเวลาเหลือพอไปทำอย่างอื่นได้ มิฉะนั้นเธอก็จะได้แต่พูดว่า.... 'ไม่มีเวลา' อยู่ร่ำไป"

การได้มีเวลาพักบ้างระหว่างทำงาน มันจะช่วยทำให้เรารู้สึกสดชื่นขึ้น ทำให้สมองปลอดโปร่งและทำงานได้ดีขึ้นหลังจากพัก การได้หยุดพัก ไม่ใช่การหยุดทำงาน แต่เป็นการพักเพื่อคิดหากลยุทธ์ในการดำเนินงานจากอีกแง่มุมหนึ่ง

 

Source: ezsoftech.com

 

พิมพ์จาก : http://www.ahlulbait.org/main/content.php?category=10&id=355
วันที่ : 20 เมษายน 2562
http://www.ahlulbait.org