ขุมทรัพย์แห่งปัญญา : เมื่ออะบูฮะนีฟะห์เสียรู้บะห์ลูล

เมื่ออะบูฮะนีฟะห์เสียรู้บะห์ลูล


ในวันหนึ่งบะห์ลูลได้เดินผ่านมัจญลิสของอะบูฮานีฟะห์ ซึ่งอะบูฮานีฟะห์กำลังสอนวิชาการให้กับศานุสิทธิ์อยู่ บะห์ลูลจึงได้เงี่ยหูฟังและได้ยิน อะบูฮะนีฟะห์กำลังกล่าวว่า "ฉันได้ยินอิมาม ญะอ์ฟัร ซอดิก (อ.) กล่าวสิ่งหนึ่งซึ่งฉันรับไม่ได้เลยต่อคำพูดดังกล่าวนั้น สิ่งนั้นที่อิมามญะอ์ฟัร ซอดิก (อ) คือ เขากล่าวว่า ชัยฏอนมารร้ายจะถูกลงโทษทัณฑ์ด้วยการถูกเผาไฟที่ร้อนระอุ แล้วจะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไรในเมื่อตัวชัยฏอนมารร้ายเองที่ถูกสร้างมาจากไฟ แล้วจะเป็นไปได้อย่างไรที่จะถูกเผาด้วยไฟได้อีก

ประการที่สองเขากล่าวว่าเราไม่สามารถมองเห็นพระองค์อัลลอฮด้วยตาเปล่าได้ แล้วจะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไรในเมื่อพระองค์ทรงมีอยู่ เนื่องจากว่าทุกสรรพสิ่งที่มีอยู่ย่อมมองเห็นและสำผัสได้ หากมองไม่เห็นและสำผัสไม่ได้นั่นหมายถึงไม่มีสิ่งนั้นอยู่

ประการที่สามเขากล่าวว่าทุกกิจการงานมนุษย์คือผู้กระทำ ในณะที่ความจริงแล้วทุกๆ กิจการงานของมนุษย์นั้นล้วนเป็นพระประสงค์จากพระองค์ทั้งสิ้นมิใช่จากบ่าวผู้ต่ำต้อยเช่นเรา"

เมื่อบะห์ลูลได้ยินเช่นนั้นเขาได้หันไปหยิบดินแห้งก้อนหนึ่งขึ้นมา และขว้างใส่ไปที่หน้าผากของอะบูฮะนีฟะห์อย่างจังทันที จนอะบูฮะนีฟะห์ได้รับบาดแผลฉกรรณ์ที่หน้าผาก บรรดาศานุศิษย์ของเขาได้เข้ามารุมจับตัวบะห์ลูลไว้ และนำตัวบะห์ลูลไปหาคอลีฟะห์เพื่อลงเพื่อทำการใต่สวนถึงความผิด และต้องถูกลงโทษ

 บะห์ลูลได้ถามขึ้นทันทีว่า "ฉันได้ทำอะไรให้ท่านหรือถึงได้จับฉันไว้เช่นนี้??"

อะบูฮานีฟะฮ์ ตอบว่า "เจ้าได้ขว้างก้อนดินใส่หน้าผากฉันจนหน้าผากฉันได้รับบาดเจ็บไม่เห็นหรือ?"

บะห์ลูลจึงถามกลับว่า "ไหนท่านลองชี้ตัวความเจ็บปวดให้ฉันเห็นได้ไหม?"

อะบูฮะนีฟะห์ตอบว่า "ฉันไม่สามารถที่จะชี้ตัวความเจ็บปวดให้เจ้าได้หรอกเพราะมันมองเห็นด้วยตาเปล่าไม่ได้"

บะห์ลูลกล่าวว่า "อ้าวหากท่านไม่สามารถชี้ให้ฉันเห็นได้แล้วท่านมาบอกว่าท่านมีความเจ็บได้อย่างไรกันเล่า? ท่านเองมิใช่รึที่สอนสั่งศานุสิทธิ์ของท่านเมื่อกี้ว่าทุกสรรพสิ่งที่มีอยู่บนโลกนี้ต้องมองเห็นและสำผัสได้เท่านั้น อีกอย่างท่านมิได้ถูกสร้างจากดินกระนั้นหรือ? หากท่านเชื่อว่าท่านถูกสร้างจากดินจริงแล้วท่านจะเจ็บได้อย่างไร?

บะฮ์ลูลกล่าวต่อว่า "ในเมื่อท่านเองไม่เชื่อว่าสิ่งที่มีคุณสมบัติเหมือนกันสามารถที่จะทำลายตัวของมันเองได้ ดั่งที่ท่านกล่าวเรื่องชัยฏอนจะไม่สามารถทำลายด้วยไฟได้ แล้วสิ่งที่ฉันขว้างใส่ท่านก็คือดินที่มีคุณสมบัติเดียวกับตัวท่านแหละ และด้วยความเชื่ออันนี้ของท่าน พิสูจน์ได้ว่าฉันไม่ได้ทำไรให้ท่านเสียหายเลย

ประการสุดทท้ายเมื่อกี้ท่านก็พูดเองนี่ว่า ไม่ว่ากิจการงานใดๆที่เกิดขึ้นจากมนุษย์ล้วนเป็นพระประสงค์ของพระองค์ทั้งสิ้นไม่เกี่ยวไรกับบ่าวของพระองค์เลย ดังนั้นที่ฉันขว้างดินใส่หน้าผากท่านตามความเชื่อของท่านแล้ว ฉันไม่ได้เป็นคนกระทำแน่นอนพระองค์ต่างหากที่ส่งดินก้อนนั้นไปที่หน้าผากของเจ้า"

อะบูฮะนีฟะห์ จึงรู้ตัวทันทีว่าเขาเสียรู้บะห์ลูลเสียแล้ว คอลีฟะห์ฮารูนรอชีด เมื่อได้ยินเช่นนั้นก็หัวเราะและปล่อยบะห์ลูลไปในที่สุด

แปลโดยเชคมาลีกี ภักดี

พิมพ์จาก : http://www.ahlulbait.org/main/content.php?category=10&id=861
วันที่ : 17 กรกฎาคม 2562
http://www.ahlulbait.org