กุรอาน : ลมผสมเกสร

ลมผสมเกสร

 

ในโองการหนึ่งของอัล-กุรอาน ได้กล่าวถึงลักษณะพิเศษในการ "ผสมเกสร" ของลม และการกระบวนการเกิดฝนเอาไว้ ความว่า :

 "และเราได้ส่งลมผสมเกสร แล้วเราได้ให้น้ำลงมาจากฟากฟ้า แล้วเราได้ให้พวกเจ้าดื่มมัน และพวกเจ้ามิได้เป็นผู้สะสมมันไว้" (ซูเราะฮ์อัล-ฮิจรฺ : 22)

ในโองการนี้ ชี้ให้เห็นว่า ขั้นตอนแรกในกระบวนการเกิดของฝนก็คือลม มนุษย์ได้รู้ว่าลมกับฝนมีความเกี่ยวข้องกันเนื่องจากลมเป็นตัวขับเคลื่อนเมฆ ก็จวบจนกระทั่งเมื่อต้นศตวรรษที่ 20 แล้วเท่านั้น จากการตรวจสอบทางอุตุนิยมวิทยาอันทันสมัยได้แสดงให้เห็นถึงบทบาทในการ "ผสมเกสร" ของลมในกระบวนการเกิดฝน

หน้าที่ในการผสมเกสรของลมทำงานในวิธีการต่อไปนี้

บนพื้นผิวของมหาสมุทรและท้องทะเล ฟองอากาศจำนวนนับไม่ถ้วนก่อตัวขึ้นเนื่องจากการเป็นฟองของน้ำ ขณะที่ฟองอากาศเหล่านี้แตกตัว อณูเล็กๆ นับหมื่นนับพันที่มีเส้นผ่าศูนย์กลางเพียงหนึ่งในร้อยมิลลิเมตรเท่านั้นก็กระเด็นขึ้นในอากาศ อณูเหล่านี้ที่เรียกว่า "ละอองอากาศ" ได้ผสมกับฝุ่นละอองที่ถูกลมพัดพามาจากพื้นดิน และถูกหอบพาขึ้นไปในชั้นบรรยากาศที่สูงยิ่งขึ้น อณูเล็กๆ เหล่านี้ถูกลมพาขึ้นไปในระดับสูงจนไปรวมตัวผสมเข้ากันกับไอน้ำที่ลอยอยู่บนนั้น ไอน้ำห่อตัวหนาแน่นรอบอณูเล็กๆ เหล่านี้แล้วกลายเป็นหยุดน้ำ หยดน้ำเหล่านี้จะรวมตัวกันแล้วกลายเป็นเมฆในตอนแรก แล้วหลังจากนั้นจึงตกลงมาบนโลกในรูปแบบของฝน

ถ้าหากลมไม่มีคุณสมบัตินี้ หยดน้ำในชั้นบรรยากาศเบื้องบนคงจะไม่มีทางก่อตัวขึ้นได้ และคงจะไม่มีสิ่งที่เรียกกันว่า น้ำฝน เป็นแน่

ประเด็นสำคัญที่สุด ณ ที่นี้ก็คือ บทบาทอันสำคัญยิ่งยวดของลมในกระบวนการเกิดของฝนนั้น ได้ถูกระบุไว้เมื่อ 1,400 กว่าปีที่แล้ว ในโองการอัล-กุรอาน เมื่อครั้งที่มนุษย์ยังมีความรู้น้อยมากเกี่ยวกับปรากฏการณ์ธรรมชาติ

 

 

Source : www.harunyahya.com

 


พิมพ์จาก : http://www.ahlulbait.org/main/content.php?category=42&id=1029
วันที่ : 22 กรกฎาคม 2562
http://www.ahlulbait.org