กวีธรรม : อาห(ลั)รับ พระเจ้า มิหลับ

 

อาห(ลั)รับ พระเจ้า มิหลับ

 

ให้ศัตรูเลวทรามหยามพระพักตร์

ประณามศักดิ์เกียรติยศน่าอดสู

มือเจ้าเอื้อเชื้อเชิญแด่ศัตรู

เจ้านั่นเองลบหลู่เกียรติพระองค์

 

ซึ่งหัวใจเจ้านั้นสำคัญหวง

ในอกทรวงเจ้าแหลกแตกผุยผง

รับสิ่งอื่นยื่นเหยียดเสนียดตรง

สร้างภาคีเคียงองค์เจ้าหลงลืม

 

แท้พระองค์มิทรงเพิกเฉยดอก

อุราหลับกลับกลอกมิทรงปลื้ม

อันชั่วร้ายช่วยปิดดุจให้ยืม

โอหังเจ้าเหล่าลืมเกณฑ์ละเมิด

 

มิต้องถึงโลกหน้าทว่านี้

ชั่วอับอายบัดสีจะเผยเปิด

เจ้ากระทำเลยเกินจะเทินเทอด

เอ๋ยเหล่าหลงเตลิดช่างเชิดชัง

 

อุตริติเจ้าใครเขาทั่ว

หัวใจเจ้าเมามัวชิริกคลั่ง

โอ้!อาหรับหลับใหลหูใดฟัง

สองนัยน์ตาซ้ำบังบอดมืดมน

 

โอ้!อาหรับผู้ยังหลับไม่สนิท

และผู้มีชีวิตทุกแห่งหน

ตื่นดู "บ้าน" หลังนั้นอันทุกข์ทน

เพื่อกอบกู้อีกคนดั้นด้นเข้า

 

ในหัวใจของเจ้ามิเข้าครอบ

แม้นเจ้ามิยอมมอบด้วยเกียรติเจ้า

ดุจเดียวเชียว" บ้านอักซอ "

เรา ถูกครอบครองยึดเอาเพราะเจ้าเลว

 

 แต่พระเจ้ามิทรงหลงลืมแท้

 ผลลัพธ์อันย่ำแย่แด่แหลกเหลว

 ธารสวรรค์นั่นเพลิงนรกเปลว

 ทุกชังชอบดีเลวล้วนตอบแทน ฯ

 

กวีธรรม

พิมพ์จาก : http://www.ahlulbait.org/main/content.php?category=53&id=1671
วันที่ : 19 สิงหาคม 2562
http://www.ahlulbait.org