กวีธรรม : "ระหว่างหวัง"

 

 

"..ระหว่างหวัง.."

.................................

อาจเหลียวหาใครในคาดหวัง

ล้วนแล้วพ่ายพังโดยทั้งหลาย

ฝันยังระบัดกระจัดกระจาย

คิดแล้วใจหายยังหายใจ

 

ชีวิตลากก้าวมายาวโข

งอกงามเติบโตขึ้นบ้างไหม

เหมือนวันคล้ายกันทุกวันไป

เหมือนใจไหวลงไม่คงเดิม

 

กับการเฝ้ารอซึ่งขอเฝ้า

กอดกุมความเหงาตั้งแต่เริ่ม

หวังเดียวรอคอยในรอยเดิม

ปรากฏกายเติมฉันจึงเต็ม

 

นานแล้วแวววาวบางคราววูบ

หวลรสหอมจูบบนดินเข้ม

เปื้อนปนน้ำตาอันปร่าเค็ม

พร่ำเวียนและเล็มอยู่พร่างพราย

 

หวังหนึ่งจึงยังคงหวังอยู่

ท่ามกลางหดหู่แหลกสลาย

รอคอยเปล่าเปลี่ยวอยู่เดียวดาย

มากมายอ้างว้างกลางหมู่ชน

 

พรุ่งนี้จึงมีความหมาย

เธอปรากฏกายเยือนสถล

แต้มรอยยิ้มผองทุกข์ทน

สมคาดหวังชนระคนสุข

 

อาจฉันมีหวังและยังหวัง

หนึ่งในกองกำลังระงับทุกข์

มาตรมลายก่อนนั้นช่วยฉันลุก

ได้โปรดปลุกชีพนี้ร่วมมีชัย..ฯ

 

กวีธรรม

พิมพ์จาก : http://www.ahlulbait.org/main/content.php?category=53&id=1702
วันที่ : 18 มกราคม 2564
http://www.ahlulbait.org