กวีธรรม : หนึ่งฝ่าฝืน..ทลายครืนทั้งมวล

 

หนึ่งฝ่าฝืน..ทลายครืนทั้งมวล

………………………….

 

บรรพกาลขานเล่าธุลีดิน

พระเจ้าชุบชีวินถิ่นสวรรค์

แล้วมีพจนารถประกาศพลัน

ผองทวยเทพทั่วกัน”จงบังคม”

 

สิ้นสั่งพรั่งพร้อมนอบน้อมกราบ

ศิโรราบเทพยอบล้วนหมอบก้ม

เว้นแต่ ญิณ ตนหนึ่งมิพึงชม

เพิกเฉยต่อบรมมินำพา

 

อาซาเซลอิบลิศจิตโอหัง

เหตุใดฤๅรับสั่งเจ้ายังกล้า

แห่งปัจจัยยับยั้งคำสั่งนา

เฉลยแจ้งอุราในทันใด

 

อาดัม นำชัดภัสม์ธุลี

มิควรค่ารัศมีนอบน้อมให้

นิรมิตข้าฯ นั้นจากเปลวไฟ

ดินอาดัมต่ำไปไม่บังควร

 

อัปเปหิ ปฏิเสธ ด้วยเหตุนั้น

อิบลิศถูกทัณฑ์ออกจากสวน

สิ้นสวรรค์ทันใดในคร่ำครวญ

เมตตาอันหอมหวลล้วนมลาย

 

ทุกความดีเคยสร้างเป็นว่างเปล่า

หวังสวรรค์บรรเทาก็สลาย

เพียงภาคเสธเหตุหนึ่งจึ่งมลาย

ล่มอาดูรสูญหายทุกพากเพียร

 

ดุจเอมโอชโภชน์โภคขันโตกนั้น

ร่วงใส่แมลงวันขยะเสี้ยน

สำรับวงคงจะสะอิดสะเอียน

แลคลื่นเหียนเลิกราไม่น่าทาน

 

อุปมาห้องภาพแกลอรี่

โยนสะเก็ดอัคคีเข้าเผาผลาญ

แม้ยุ้งฉางพระคลังบัยตุลมาน

ถูกสดมภ์รังควานสิ้นประดา

 

จงสนองบัญชาแห่งพระเจ้า

และรอซูลจงเฝ้าปรารถนา

โดยสำคัญปวงพันธสัญญา

และผู้นำปวงมหาประชาชน

 

คำสั่งเสียศาสดาก่อนลาลับ

คำฝากรักสดับยิ่งฉงน ค

ำสาปแช่งดุอาอฺกิษายล

ความประเสริฐท่วมท้นบนผู้ใด

 

รับรู้เถิดเลิศล้ำผู้นำนั้น

มิจาบัลย์ตามติดโดยชิดใกล้

สาธยายชี้ชัดปรัศนัย

อะฮฺลุลบัยตฺชะฟาอฺวันตราชู

 

อย่าเทียวเชียวหนาศรัทธาเจ้า

ทำล้อเล่นสูญเปล่าจักอดสู

ให้มิจฉาเหยียดหยามตามนัฟซู

เจ้านั่งดูถ่านเถ้าของเจ้าเอง

 

จากอัลลอฮฺรอซูลศูนย์สื่อสาร

และผู้นำสืบธารอย่าข่มเหง

ผู้ยอมรับทำตามย่อมงามเอง

ผู้นักเลงแท้เขาเผาทรัพย์ตน

 

เยี่ยง ญิณ อิบลิศ คิดดื้อรั้น

ทะนงตัวสำคัญยังร่วงพ้น

รังเกียจราคาดินหมิ่นมงคล

ถ้าหากเจ้าร่วงหล่นพ้นแดนใด

 

กวีธรรม

พิมพ์จาก : http://www.ahlulbait.org/main/content.php?category=53&id=1704
วันที่ : 18 มกราคม 2564
http://www.ahlulbait.org