กวีธรรม : “..ซัยยิดินามูฮัมมัด..ประทีปแห่งทางนำ..”

"..ซัยยิดินามูฮัมมัด..ประทีปแห่งทางนำ.."


>>><<<

"..โอ้!เหล่าสหายทั้งหลาย..เอ๋ย
กระไรเล่าเจ้าเคยปรารถนา
โอดคร่ำพร่ำครวญรัญจวนมา
ไฉนเห็นเย็นชา..และจืดจาง

ดุอาอ์อ้อนวอนขอต่อทางนำ
ขอเมตตาล้นย้ำซ้ำผู้สร้าง
ขอเจ้าเฝ้าพร่ำโปรดนำทาง
ครั้น..เสนอทอดวาง..มิย่างเดิน

ซ้ำเล่าเจ้ายังจะรังเกียจ
เบ้ใบ้หยามเหยียดทั้งผิวเผิน
ประหนึ่งซึ้งซาบเสียเหลือเกิน
มิมองและเมินมิเดินมา

เขายังคงขอและเฝ้าขอ
เถอะ!จงพะนอถึงชาติหน้า
ขอสิ่งไม่เคยเลยสายตา
มะงุมมะงาหรากันต่อไป

นั่นเพราะภายในไม่แจ่มแจ้ง
ทางนำสำแดงอันยิ่งใหญ่
มองเมินเดินพลางจนห่างไกล
มิรู้จักฉันใด.. ยังไงกัน

จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้าขอข้าวขอแกง
ใจเว้าใจแหว่งแสดงขบขัน
จันทร์ให้ข้าวแกงแกล้งเจ้าทิ้งพลัน
ทุกวี่ทุกวันปันแกงแบ่งข้าว

อนาถจริง!เกินนิ่งเฉย
ขอใหม่เสียเลยดีไหมเล่า
ขอประทานความเข้าใจให้เรา
ให้รู้จักรับเอาซึ่งทางนำ

ประทานความเข้าใจให้แจ่มจ้า
มองเห็นเมตตาอันเลิศล้ำ
ผู้สอนให้นับลูกประคำ
เทวทูตวิวรณ์ย้ำนำขึ้นลง

หนทางทอดสู่พระผู้สร้าง
ผู้ชี้แนะไกลห่างหลุมพรางหลง
คือเมตตา..นำทาง..สว่างตรง
มั่นคงรัศมีนบีนาย

ถัดต่อรอซูลพู้นก่อนหน้า
จากอาดัมเรื่อยมามิขาดสาย
ทางนำเมตตามิละลาย
กุมสายเชือกมั่นไว้สู่เกรียงไกร

และตัวแทนสืบทอดตลอดยุค
คือหนทางดับทุกข์สิ้นสงสัย
มิรู้จักก็จงขอกันต่อไป
มิเข้าใจก็พ้อต่อเจ้าจันทร์

สรรเสริญเทินทูนจำรูญรัศมิ์
มูฮัมมัด..นามเลิศประเสริฐสรร
ประกายส่องผองหล้านภาพลัน
ปัจฉิมจันทร์ส่องโสมโลมโลกา

มอบสิบสองดาวฤกษ์นักษัตร
ชวาลชัชแจ่มหรูดูต่างหน้า
รัศมีศศิธรแต่ก่อนมา
เข็มชี้มรรคารัตติกาล

สรรเสริญสดุดีพิสุทธิ์แก้ว
แด่ผู้เลิศแล้วสรรพสถาน
ศิริยศมูฮัมมัดถัดวงศ์วาน
ณ เมตตาอภิบาลสถาพร

..ถึงคราวาระประสูติสิทธิ์
ตะบัรรุกจุมพิตลิขิตย้อน
ตราตรึงคะนึงหาเฝ้าอาทร
เจริญพรซอลลิอะลัยฮิว่าอาลิฮี..ฯ"

+++++++++++++++
โดย กวีธรรม

พิมพ์จาก : http://www.ahlulbait.org/main/content.php?category=53&id=1761
วันที่ : 18 มกราคม 2564
http://www.ahlulbait.org