คุณค่าด้านศีลธรรม : เจ้าป่าผู้หยิ่งผยอง

 

เจ้าป่าผู้หยิ่งผยอง

วันหนึ่งเป็นวันที่ร้อนมาก ในขณะที่สิงโตกำลังนอนอยู่กลางแดด มันรู้สึกว่ามีอะไรมากระดุกกระดิกอยู่ที่หน้ามัน ทำให้มันนอนไม่หลับ มันก็เลยรู้สึกว่าไม่มีความสุขกับการนอนอีกต่อไป มันไม่รู้ว่าอะไรติดอยู่ที่หน้ามันก็เลยใช้เท้าปัดไปที่หน้า หนูตัวน้อยก็เลยล้มกลิ้งไปบนพื้นดิน

ทันใดนั้นสิงโตที่กำลังโกรธจัดก็กล่าวว่า “ฉันควรจะข้าแกเพราะแกทำให้ฉันตื่น”

หนูตอบว่า “ขอร้อง โปรดไว้ชีวิตฉันเถอะ ฉันมีครอบครัวใหญ่ที่ต้องเลี้ยงดูรออยู่และฉันก็กำลังรีบ ฉันไม่ได้ทันสังเกตว่าท่านนอนอยู่เพราะหญ้ามันยาว

สิงโต กล่าวว่า ทำไมฉันต้องไว้ชีวิตไอ้หนูผู้น่าสงสารอย่างแก แกไม่มีประโยชน์กับใครเลย ตัวเล็กเกินกว่าที่ฉันจะกินด้วยซ้ำ

หนูตอบว่า ไม่มีใครสามารถบอกคุณค่าของชีวิตตามขนาดของตัวเองได้หรอก แต่ฉันสัญญาว่า ถ้าท่านไว้ชีวิตฉัน ฉันจะชดใช้คืน

สิงโต กล่าวว่า ไม่มีทางหรอกที่หนูอย่างแกจะมาช่วยชีวิตสิงโตราชาเจ้าป่าอย่างฉันได้ อีกอย่างหนึ่งไม่มีอะไรในที่นี่ที่จะสามารถทำให้ฉันกลัวได้ จงกลับไปดูแลครอบครัวใหญ่ของแกซะ แล้วอย่าเสนอหน้ามาให้ฉันเห็นอีก สิงโตหัวเราะพร้อมกับปล่อยหนูตัวนั้นไป

หลังจากนั้นสิงโตก็นอนหลับลงอีกครั้งหนึ่ง และหนูตัวนั้นก็วิ่งหนีไปอย่างปลอดภัย สิงโตได้ลืมเรื่องหนูตัวนั้นไปแล้วในระยะเวลาสองวัน แต่หนูตัวนั้นยังจำสัญญาที่มันได้ให้ไว้กับสิงโตอยู่ตลอดเวลา มันจึงเที่ยวเดินตามหลังสิงโตอย่างเงียบๆ และเมื่อมาถึงค่ายของพวกนายพรานมันจึงแอบย่องไปขโมยขนมปัง และมันรู้ว่าใกล้เวลาแล้วที่สิงโตตัวนั้นกำลังจะถูกนายพรานฆ่า

พวกนายพรานตามล่าสิงโต แต่พวกเขาไม่ได้ฆ่ามันแต่จับเป็นและมัดด้วยเชือกไว้ติดกับพื้นดินอย่างหนาแน่น สิงโตตัวนั้นนอนรอโชคชะตาอย่างหมดอาลัยตายอยาก ในทันใดนั้นมีเสียงดังฝืดๆอยู่ที่พื้นหญ้า เมื่อสิงโตลืมตาขึ้นมันก็เห็นหนูตัวน้อยยืนอยู่ข้างหน้า มันจึงจำได้ว่าเป็นหนูตัวเดียวกับตัวที่มันเกือบจะฆ่าเมื่อคราวก่อน หนูตัวนั้นไม่ได้พูดอะไรแต่พยายามไปกัดเชือกทั้งคืน สิงโตตัวได้ยินเสียงบ่นของมันว่า “ฉันทำได้ ฉันต้องทำให้ได้ซิ” หนูตัวน้อยพยายามกัดเชือกทั้งคืนอย่างเหนื่อยล้า และก่อนที่ดวงอาทิตย์จะขึ้น เชือกก็ขาดและสิงโตตัวนั้นก็สามารถหลบหนีไปได้อย่างปลอดภัย

แต่ก่อนที่มันจะจากไปมันมองหนูด้วยความเหนื่อยล้า และกระซิบเบาๆว่า “ฉันจะไม่มองผู้ที่เล็กน้อยด้วยการดูถูกเหยียดหยามอีกต่อไป เธอได้สอนบทเรียนที่มีคุณค่าเป็นอย่างมากให้กับฉัน ไม่สำคัญว่าเราจะยิ่งใหญ่หรือมีอำนาจขนาดไหน จะต้องมีสักสถานการณ์หนึ่งที่ทำให้เราต้องขอความช่วยเหลือจากผู้อื่น ฉันจะจดจำการช่วยเหลือครั้งนี้ของเธอเอาไว้และสิงโตจะไม่มีวันฆ่าหนูอีกต่อไปตราบเท่าที่ฉันยังมีชีวิตอยู่”

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ไม่สำคัญว่าท่านจะยิ่งใหญ่หรือมีอำนาจขนาดไหนในสังคม มันจะต้องมีช่วงเวลาหนึ่งหรือมีเหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนึ่งที่ทำให้ท่านจำเป็นต้องขอความช่วยเหลือจากคนอื่น ไม่ว่าคนๆนั้นจะเป็นผู้ที่ยิ่งใหญ่หรือเล็กน้อยในสังคม ก็ตาม จงอย่าดูถูกดูหมิ่นเขาเพราะวันหนึ่งท่านจะต้องอับอายเพราะต้องขอความช่วยเหลือจากเขา เพราะอัลลอฮ์ทรงงสร้างมนุษย์มาเพื่อให้ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน

โดย อะฮ์ลุลบัยต์คิดส์

พิมพ์จาก : http://www.ahlulbait.org/main/content.php?category=8&id=1365
วันที่ : 13 ธันวาคม 2562
http://www.ahlulbait.org