คุณค่าด้านศีลธรรม : ฮัจญ์ การอพยพทางจิตวิญญาณ

ฮัจญ์ การอพยพทางจิตวิญญาณ

พิธีฮัจญ์เกิดขึ้นในเดือนซุลฮิจญะฮ์อันทรงเกียรติสูงสุด บนแผ่นดินของเมืองมักกะฮ์อันสงบราบรื่น บนผืนทะเลทรายแห่งนั้นถูกทำให้มีลักษณะของความมั่นคงปลอดภัยและสงบสุข แทนที่ความหวาดกลัว, เกลียดชัง และสงคราม เต็มไปด้วยบรรยากาศของการสักการะบูชาที่มนุษย์มีอิสระในการมาอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์ของพระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเกรียงไกร

"และจงประกาศแก่มนุษย์ทั่วไปเพื่อการทำฮัจญ์ พวกเขาจะมาหาเจ้าโดยทางเท้า และโดยทางอูฐเพรียวทุกตัว จะมาจากทางไกลทุกทิศทาง" (อัล-กุรอาน 22/27)

ก่อนออกเดินทางไปประกอบพิธีฮัจญ์ ผู้แสวงบุญจะต้องชำระหนี้สินทั้งหมดเสียก่อน ความเกลียดชังและโกรธขึ้งที่มีต่อญาติพี่น้องหรือมิตรสหายจะต้องหมดสิ้นไป ต้องตั้งมั่นในเจตนา ทั้งหมดเหล่านี้เป็นการฝึกฝนเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับความตาย (ซึ่งจะเกิดขึ้นกับทุกคนในวันใดวันหนึ่ง) การกระทำเหล่านี้เป็นการรับรองว่าเขาได้ชำระตัวเองจากภารกิจส่วนตัวและภาระทางการเงินแล้ว วาระสุดท้ายของการอำลาและอนาคตของมนุษย์ถูกทำให้เป็นสัญลักษณ์ 

บัดนี้ เจ้าเป็นอิสระเพื่อที่จะเชื่อมโยงไปสู่ความเป็นนิรันดร์สมัยแล้ว ในวันแห่งการฟื้นคืนชีพ เมื่อ "เจ้าไม่สามารถทำอะไรได้อีก" ในลานแห่งการพิพากษาของอัลลอฮ์ ที่ซึ่ง "ดวงตา, หู และหัวใจของเจ้าจะเป็นพยานที่ดีที่สุดสำหรับสิ่งที่เจ้าได้ทำลงไป" เจ้าและอวัยวะทุกส่วนของร่างกายจะต้องรับผิดชอบต่อทุกการกระทำ ขณะที่เจ้าอยู่ใน "บ้านแห่งการตรวจสอบ" หลังนี้ จงเตรียมพร้อมสำหรับ "บ้านแห่งการพิพากษา" หลังนั้น จงฝึกฝนการตายก่อนที่เจ้าจะตายไปเพื่อทำฮัจญ์

ฮัจญ์ เป็นตัวอย่างของการคืนกลับไปหาอัลลอฮ์ พระผู้ซึ่งไม่มีข้อจำกัดและไม่มีสิ่งใดเสมอเหมือนพระองค์ ซึ่งต้องเกิดขึ้นอย่างแน่นอน การคืนกลับไปหาพระองค์แสดงถึงชั่วขณะที่แน่นอนที่จะไปสู่ความสมบูรณ์, ความดีงาม, ความสวยงาม, ความรู้อันทรงพลัง, เจ้าค่า และความจริงบนหนทางไปสู่นิรันดร์สมัยนั้น เจ้าจะไม่อาจไปถึงอัลลอฮ์ได้ พระองค์เพียงชี้นำเจ้าไปสู่แนวทางที่ถูกต้องแต่ไม่ใช่จุดหมายปลายทางของเจ้า

อิสลามแตกต่างจากแนวคิดซูฟี ซูฟีมีชีวิตอยู่ "ในนามของอัลลอฮ์" และตาย "เพื่ออัลลอฮ์"

แต่มุสลิมต่อสู้ดิ้นรนเพื่อเข้าถึงพระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงยิ่งใหญ่

"....แท้จริงพวกเราเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮ์ และแท้จริงพวกเราจะกลับไปยังพระองค์" (อัล-กุรอาน 2/156)

"....กิจการทั้งหลายย่อมไปสู่อัลลอฮ" (อัล-กุรอาน 42/53)

เป้าหมายของเราไม่ใช่เพื่อ "สูญสิ้น" แต่เพื่อ "เบ่งบาน" เราทำสิ่งนี้ไม่ใช่ "เพื่ออัลลอฮ์" แต่เพื่อนำเรา "ไปสู่พระองค์" อัลลอฮ์ไม่ได้อยู่ห่างไกลจากเจ้า ดังนั้น จงพยายามเข้าให้ถึงพระองค์ อัลลอฮ์ทรงอยู่ใกล้ชิดกับเรายิ่งกว่าตัวเราเองเสียอีก

"...และเรานั้นใกล้ชิดเขายิ่งกว่าเส้นเลือดชีวิตของเขาเสียอีก" (อัล-กุรอาน 50/16)

ในทางกลับกัน สิ่งอื่นนอกเหนือจากอัลลอฮ์นั้นอยู่ห่างไกลเกินกว่าจะเข้าถึงได้ โอ้มนุษย์เอ๋ย เทวทูตทั้งมวลทรุดลงกราบกรานเจ้า กระนั้น ภายใต้อิทธิพลของสังคมและห้วงแห่งกาลเวลา เจ้าได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมากมาย เจ้าไม่ได้ยึดมั่นต่อคำสัญญาที่จะไม่สักการะภักดีอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์ผู้ทรงยิ่งใหญ่ เจ้ากลับกลายเป็นทาสของรูปบูชา ซึ่งบางอย่างมนุษย์สร้างขึ้นมาเอง ทั้งๆ ที่รู้ความจริง ทั้งๆ ที่มีความสามารถอย่างอิสระเต็มที่

ธรรมชาติของมนุษย์ถูกสร้างมาเพื่อจงรักภักดีต่อสิ่งอื่น, อุทิศตน, โหดร้าย และโง่เขลา, ไร้ทิศทาง, หวาดกลัว, และโลภมาก ชีวิตนี้ได้ทำให้เจ้ามีสันดานอย่างสัตว์ บัดนี้เจ้าเป็นเหมือนเช่น "หมาป่า", "สุนัขจิ้งจอก" หรือ "แกะ"

โอ้มนุษย์เอ๋ย จงกลับไปสู่ธรรมชาติดั้งเดิมของเจ้า ไปสู่การบำเพ็ญฮัจญ์และเยี่ยมสหายที่ดีที่สุดของเจ้าผู้ทรงสร้างเจ้ามาเป็นสิ่งถูกสร้างที่ดีเลิศที่สุด พระองค์ทรงรอคอยเจ้าอยู่ จงละทิ้งเวียงวังแห่งอำนาจ, ขุมทรัพย์แห่งสมบัติและหอคอยที่หลงผิด ถอนตัวออกจากฝูงของสัตว์เหล่านั้นที่มีเจ้าของเป็นหมาป่า มารวมกลุ่มกับมิอาดผู้กำลังจะไปยังบ้านของอัลลอฮ์ หรือบ้านของมนุษยชาติ

Source : www.tebyan.net

พิมพ์จาก : http://www.ahlulbait.org/main/content.php?category=8&id=877
วันที่ : 25 เมษายน 2562
http://www.ahlulbait.org