สังคม ครอบครัว : “ก้าวทันโลก” จริงหรือ?

"ก้าวทันโลก" จริงหรือ?


หลายคืนมาแล้วที่พยายามเคาะคีย์บอร์ดเพื่อจะเรียกหาแรงดาลใจให้กับต้นฉบับความเรียง ออกไปแหงนดูเดือนดูดาว กลับปะทะสายลมหนาวที่มาพร้อมสายฝนกราวเกรียว แรงดาลใจจึงไปกองรวมอยู่บนที่นอนจนหมด


เพราะสายฝน ที่ทำให้นึกถึงบ่ายวันนั้น นักเรียนสาวหน้าตาดีปักยี่ห้อโรงเรียนมัธยมข้างบ้าน ยืนหลบฝนคุยโทรศัพท์ดังลั่น ได้ยินเธอบอกผู้ปกครองว่าติดฝนอยู่ในเมืองและ กลับบ้านไม่ได้ขอนอนบ้านเพื่อน ทั้งๆที่เจ้าหล่อนยืนอยู่หน้าบ้านข้าพเจ้าในอีกอำเภอหนึ่งแท้ๆ เธอยกเหตุผลนั่นนี่เสียยืดยาวและจากที่ฟังมาตลอดเข้าใจว่าเธอโกหกได้ผล...

หดหู่ใจ..ทำงานไปพลางคิดถึงเรื่องเด็กสาวคนนั้นไปพลาง เพราะเป็นแม่ของลูกสาวลูกชายถึงสี่คนข้าพเจ้าเริ่มคิดทบทวนบทบาทตัวเอง..แค่กอดเอาไว้คงไม่พอ โลกโหดร้ายไปทุกวัน เหมือนกระแสน้ำที่เคลื่อนไหวอย่างเชี่ยวกรากพัดพาความหวัง ความฝันไปสู่ทะเลของความอยากได้ใคร่ดีและฉ้อฉล


คงไม่มีวิธีไหนที่ดีไปกว่าการปลูกฝังศรัทธา ให้เด็กๆได้เห็นถึงความสง่างามของการก้าวเดินอยู่ในอ้อมกอดของศาสนา เมื่อศรัทธาเข้มแข็ง การปฏิบัติดีงามทั้งหลายจะตามมา นั่นคืออาวุธ และเป็นเกราะป้องกันที่ดี


ตะวันขึ้นและลับลงอีกด้าน สลับค่ำคืนแห่งเดือนดาว สลับฝนสลับหนาวและวันที่แดดจ้า เข็มนาฬิกายังคงเดินอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย หลายชีวิตถือกำเนิด หลายชีวิตเดินทางสู่โลกใบใหม่ แต่เรื่องราวของ "นาธาน โอมาน"ก็ยังไม่จบ(ฮ่าๆๆ) อีกตัวอย่างของการเลี้ยงดูที่ล้มเหลวของครอบครัว..เ(อ้อ พอดีว่าเขียนไปพลางฟังเสียงข่าวจากโทรทัศน์ไปพลางค่ะ)


หนึ่งในสื่อของการทำร้ายโลก ใกล้ๆก็ทีวีนี่ละ ข้าพเจ้าไม่เข้าใจว่าจำเป็นอะไรที่ต้องเดินชูรักแร้ไปตามถนนให้หนุ่มๆน้ำลายหกเลือดกำเดาแตกกันขนาดนั้น การสร้างค่านิยมรักแร้ขาวเพื่อขายโรลออน แล้วเอารักแร้มาอวดกันโดยจะรู้เท่าหรือไม่เท่าถึงการณ์ก็แล้วแต่(รวมถึงโฆษนาครีมบำรุงผิว ชุดชั้นใน แชมพู ฯลฯ) หากการแต่งตัว(ที่แทบจะไม่ได้แต่ง)อวดเรือนร่างทั้งหลายของหญิงสาว ล้วนเป็นที่มาของอาชญากรรม แล้วปัญหาสังคมก็ตามมาอย่างช่วยไม่ได้


ประเทศชาติทุกวันนี้ต้องเสียงบประมาณกับการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุกันไม่รู้เท่าไหร่ แต่ก็ยอมด้วยคิดว่านั่นเป็นความศิวิไลซ์ ค่านิยมจากระบอบทุนนิยมทำให้แยกไม่ออกว่าแบบไหนถึงเรียกว่าสร้างสรรค์และแบบไหนคือการทำลาย ต่างก้มหน้าก้มตา "ก้าวทันโลก"โดยลืมจะหันมามองบาดแผลที่อักเสบอยู่บนแผ่นหลัง ที่กว่าจะรู้ตัวก็เน่าเฟะจนเกินเยียวยาไปแล้ว...


โดย:จิตติมา เจริญฤทธิ์

 

พิมพ์จาก : http://www.ahlulbait.org/main/content.php?category=9&id=928
วันที่ : 18 พฤศจิกายน 2562
http://www.ahlulbait.org